
Πέρασα πολλές μέρες κατάθλιψης! Ένιωθα για πολλές μέρες πεσμένη! Την αυτοπεποίθησή μου στα τάρταρα και η ζωή μου να κυλά απλά για να περνά ο χρόνος! Επιτέλους αισθάνομαι να ξυπνάω! Αισθάνομαι να παίρνω και πάλι τα πάνω μου και να ξαναγίνομαι η παλιά Κιάρα!
Στη δουλειά ανεβαίνουν τα ποσοστά ,αυτό είναι κάτι που με χαροποιεί και μου δίνει κίνητρο να συνεχίζω! Το θέμα όμως είναι πώς απο τη στιγμή που ανέβηκαν τα νούμερα στη δουλειά , ανέβηκαν και τα νούμερα στη ζυγαριά!! Τραγικό λάθος!!!
Πάει!! Έγινα ένα στρουμπουλό κατσίκι ! Ήντα θα κάνω? Τα έβλεπα εγώ αλλά ζήταγα πίστωση απο τη ζυγαριά! Της έλεγα γράψε εσύ ,δε πειράζει κάποια στιγμή θα τα βγάλω εγώ! Έλα όμως που τόλμησα να πάω για ψώνια και πλέον δε μπαίνω στο νούμερο που έμπαινα αλλά στο μεγαλύτερο (σιγά μη σας πω το νούμερο)!
Τέλος λοιπόν το πήρα απόφαση ,μια φορά είναι τα νιάτα μου, σωστός??
Άμα τη βγάλω σα μπακατέλα, τι θα απογίνω? αντίο ρουχαλάκια , γκομενάκια και τα τοιάυτα! prevent λοιπόν και πάλι prevent! θα πίνω και το ροφηματάκι μου στη δουλειά αντί να τρωω τη πίτσα του Γρηγόρη και τα λοιπά πατατάκια!!
Ελπίζω βέβαια να χω την ίδια άποψη και μετά απο ένα μήνα αλλά εις το επανειδήν!!